പിന്നെയും

പിന്നെയും വന്നുപോകുന്ന തുമ്പികള്‍
കാറ്റിനോട് പറഞ്ഞു സ്വകാര്യമായ്
കണ്ടതില്ലെങ്ങുമിന്നും മഴയുടെ
കൈകളില്‍ ഞാന്നു നീങ്ങും കിനാവിനെ .

ശേഷം

നീ പിണങ്ങുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ ഉണങ്ങുന്നു

ഓര്‍മ്മ

ആരാണ് നീ
എനിക്ക്
ഇന്നറിയുന്നു
എനിക്ക് നീ
ഓര്‍മ്മയും
ആകുന്നു
എവിടെയോ
കരുതി വച്ചു
മറന്നുപോയ
ചില്ല
തല ചായ്ക്കുവാന്‍
ഇടം തന്ന...................

ഒരു വരിയില്‍

ഒരു വരിയില്‍

ഒരു കടല്‍

ഒളിപ്പതുണ്ട്

നിന്‍

മിഴികളില്‍

എന്നതുപോല്‍!

ചിറകുകള്‍

എന്റെ ചിറകുകള്‍

നിനക്കു ഞാന്‍ തന്നു

പക്ഷെ

നീ അവ

പറക്കുവാന്‍

കരുതാതെ

ഛേദിച്ചു കളഞ്ഞു .

എന്തിനായിരുന്നു

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ

അനാധമാക്കിയത്?

ഓര്‍മ്മ

ഒറ്റയ്ക്കൊരു

നിഴല്‍

ഏതോ പുതു വഴിയേ

അലയുന്നതിന്‍്

അരികിലായിഞാന്‍

മറവിയില്‍

അലിഞ്ഞു ചേരവേ

ചിരിയൊരു ശലഭമായ്

വന്നു ചിറകൊതുക്കിയെന്‍

അരികില്‍ നില്‍ക്കവേ

ഓര്‍ത്തുപോയി ഞാന്‍

നിന്റെ സങ്കട

പെരുങ്കടലിലെ

ചെറിയ തോണിയെ.

ജലം

ഈ ഭൂമി മുഴുവന്‍

ജലമായിരുന്നെങ്കില്‍

നീ ഒഴുകി ഒഴുകി
എനിക്കരുകിലേക്ക്
ഞാന്‍ ഒഴുകി ഒഴുകി
നിനക്കരുകിലേക്ക്
എപ്പോഴെങ്കിലും
എത്തുമായിരുന്നു!